Κυρώσεις EUFLR
Ο κανονισμός δεν ορίζει πρόστιμο. Ορίζει μια συνέπεια: το προϊόν απαγορεύεται, αποσύρεται και τίθεται σε διάθεση (απόρριψη). Οι κυρώσεις αφορούν τη μη συμμόρφωση με εκείνη την απόφαση, και ορίζονται από κάθε κράτος μέλος.
Το άρθρο 37 απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν κανόνες κυρώσεων για τη μη συμμόρφωση με αποφάσεις και να τους κοινοποιήσουν στην Επιτροπή έως τις 14 Δεκεμβρίου 2026. Οι κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής περιγράφουν μια μέθοδο πέντε βημάτων για τον καθορισμό τους — τη σοβαρότητα της παράβασης, τη διάρκειά της, ελαφρυντικές και επιβαρυντικές περιστάσεις, ισχύοντα κατώτατα όρια, και ένα τελικό κριτήριο αποτελεσματικότητας, αναλογικότητας και αποτρεπτικότητας — και παρουσιάζουν προσεγγίσεις τόσο βάσει αξίας προϊόντος όσο και βάσει κύκλου εργασιών. Τα ποσά συνεπώς θα διαφέρουν ανά χώρα, και κατά την αναθεώρηση πηγών τα περισσότερα δεν είχαν ακόμη κοινοποιηθεί. Αυτό που είναι γραμμένο στον κανονισμό είναι το αποτέλεσμα σε επίπεδο προϊόντος. Μια απόφαση βάσει του άρθρου 20 απαγορεύει τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και την εξαγωγή, διατάσσει την απόσυρση συμπεριλαμβανομένης της απόσυρσης από διαδικτυακές καταχωρίσεις, και διατάσσει τη διάθεση (απόρριψη) σύμφωνα με την ιεραρχία αποβλήτων, με τα στρατηγικά προϊόντα και τα αντικαταστάσιμα μέρη ως εξαιρέσεις. Για μια καταναλωτική επωνυμία το κόστος που έχει σημασία είναι συνήθως αυτό, και η δημοσίευση που το συνοδεύει.