EUFLR έναντι CSDDD: απαγόρευση έναντι υποχρέωσης δέουσας επιμέλειας
Οι δύο αναφέρονται συχνά μαζί και είναι αντίθετες ως προς τη δομή. Η Οδηγία για την Εταιρική Βιωσιμότητα και Δέουσα Επιμέλεια λέει στις μεγάλες εταιρείες ποια διαδικασία να τρέξουν. Ο κανονισμός για την καταναγκαστική εργασία δεν λέει σε κανέναν να τρέξει καμία διαδικασία, και απαγορεύει ένα προϊόν.
Βάσει της CSDDD μια εταιρεία εντός πεδίου εφαρμογής πρέπει να εντοπίζει, να προλαμβάνει, να μετριάζει και να λογοδοτεί για δυσμενείς επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα στην αλυσίδα δραστηριοτήτων της, και μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη αν δεν το κάνει. Βάσει του κανονισμού για την καταναγκαστική εργασία, οποιοσδήποτε φορέας, οποιουδήποτε μεγέθους, μπορεί να δει ένα προϊόν απαγορευμένο, αποσυρμένο και σε διάθεση (απόρριψη) αν μια αρχή διαπιστώσει ότι κατασκευάστηκε με καταναγκαστική εργασία — και η αρχή, αποφασίζοντας αν θα ερευνήσει, σταθμίζει τη δέουσα επιμέλεια που άσκησε ο φορέας. Άρα η CSDDD, όπου εφαρμόζεται, είναι η διαδικασία που παράγει τα αποδεικτικά που θα διαβάσει ο κανονισμός για την καταναγκαστική εργασία· και όπου η CSDDD δεν εφαρμόζεται, οι κατευθυντήριες γραμμές του κανονισμού προσφέρουν το ίδιο εθελοντικό πλαίσιο έξι βημάτων του OECD ως καθοδήγηση. Η πρακτική επικάλυψη είναι ο χάρτης: τα πολυεπίπεδα δεδομένα προμηθευτών, οι τοποθεσίες εγκαταστάσεων και τα αρχεία αποκατάστασης στα οποία στηρίζονται και τα δύο εργαλεία. Η πλατφόρμα κρατά έναν και τον διαβάζει και για τα δύο.