EUFLR-nalevingsplatform

Een bedrijf dat onder EUDR, PPWR en de dwangarbeidverordening valt, heeft onder alle drie dezelfde leveranciers. Het uitgangspunt van het platform is dat het één kaart moet hebben, en elke leverancier eenmaal moet vragen.

EUDR liet u al faciliteiten geolocaliseren en de wettigheid toetsen — en de wettigheidstoets dekt arbeids- en mensenrechtenwetgeving, dus een deel van een dwangarbeiddossier is al geschreven voordat u begint. PPWR liet u al producten opsplitsen in componenten met gewichten en leveranciers, en daar komt het componentaandeel voor het dwangarbeiddossier vandaan. Het EUFLR-product leest beide registers als zijn eerste schakels, markeert elke overgenomen rij met haar bron, en genereert leveranciersverzoeken alleen voor wat geen van beide dossiers al beantwoordt. Integratie wijst daarom naar binnen — naar het ERP, de stuklijst en de andere twee producten — in plaats van naar een indieningssysteem, want de verordening geeft een marktdeelnemer geen formulier om in te dienen.