De EU-risicodatabank voor dwangarbeid
Artikel 8 verplicht de Commissie een databank op te zetten van gebieden en producten met risico op dwangarbeid, met inbegrip van door de staat opgelegde dwangarbeid. Bij de bronnencontrole stond zij op het één-loketportaal aangeduid als «in ontwikkeling».
Het portaal beschrijft wat zij zal zijn: een indicatieve, niet-uitputtende bron, uitsluitend opgebouwd uit op bewijs gebaseerde, onafhankelijke en verifieerbare informatie van internationale organisaties, overheidsinstellingen en onderzoeksinstanties, en gericht op risico's die zijn gedocumenteerd als wijdverbreid en ernstig. Marktdeelnemers mogen haar vrijwillig gebruiken om hun ketens te beoordelen; autoriteiten zullen haar gebruiken bij de beoordeling van vermoedelijke overtredingen. Zolang zij niet bestaat, doet het platform niet alsof. De screeningkaart voor de databank toont «in ontwikkeling» met de datum waarop de status is gecontroleerd, en er wordt niets afgeleid uit een databank die niet is gepubliceerd. Wat in plaats daarvan loopt, is de rest van de screening: de elf ILO-indicatoren toegepast op wat leveranciers hebben geantwoord, en externe signalen — sanctielijsten, handhavingsmaatregelen, geloofwaardige berichtgeving — elk met zijn bron en raadplegingsdatum. Zodra de databank live gaat, wordt zij een derde kaart, gekoppeld in plaats van gekopieerd, en elke eerdere screening blijft geregistreerd zoals zij liep.