Passende zorgvuldigheid bij leveranciers onder het EU-verbod op dwangarbeid
De verordening vereist geen passende zorgvuldigheid. De richtsnoeren zeggen vervolgens wat een autoriteit zal maken van de passende zorgvuldigheid die u heeft betracht — en, specifiek, dat contractuele clausules en verzekeringen van leveranciers op zichzelf niet voldoende zijn zonder opvolging en verificatie.
Die zin verandert waarvoor een leveranciersvragenlijst dient. Een formulier dat een leverancier vraagt te bevestigen dat hij geen dwangarbeid gebruikt, levert een verzekering op, die de richtsnoeren al hebben afgewaardeerd. Een verzoek dat vraagt om het register van wervingskosten, de loonrun en het beleid voor documentbewaring, levert bewijs op dat kan worden gewaardeerd. Het platform genereert het verzoek uit wat de screening open liet, koppelt elke vraag aan de ILO-indicator die zij toetst, noemt het bewijs dat de kwestie beslecht, en slaat alles over wat het EUDR-wettigheidsdossier of de PPWR-leveranciersgegevens al beantwoorden — zodat een leverancier eenmaal wordt gevraagd. Wat terugkomt, wordt gewaardeerd als geverifieerd, onderbouwd, verklaard of niet geloofwaardig, in navolging van de verdere waarschuwing van de richtsnoeren dat sociale audits die worden uitgevoerd waar werknemers niet vrijuit kunnen spreken, geen geloofwaardig bewijs zijn. De waardering reist mee met het item het bewijsdossier in, waar een autoriteit haar zal zien.