EUFLR versus EUDR: verbod op dwangarbeid en zorgvuldigheid inzake ontbossing
EUDR zegt een marktdeelnemer wat hij moet doen en wat hij moet indienen. De dwangarbeidverordening zegt niemand iets te doen en beoordeelt het product. Zij zijn verschillend opgebouwd en rusten op dezelfde leveranciersgegevens.
Onder EUDR betracht een marktdeelnemer passende zorgvuldigheid — informatie, risicobeoordeling, risicobeperking — en dient hij vóór het in de handel brengen van de goederen een zorgvuldigheidsverklaring in bij TRACES; zeven grondstoffen, een omslagdatum van 2020, gegeolocaliseerde percelen. Onder de dwangarbeidverordening is er geen verklaring en geen indiening; elk product, elke sector; en de marktdeelnemer hoort niets totdat een autoriteit een voorlopige fase opent en om informatie vraagt. Waar zij elkaar raken, is het bewijs. De EUDR-wettigheidstoets dekt arbeidsrechten en mensenrechten die onder internationaal recht zijn beschermd, dus een afgerond EUDR-wettigheidsdossier beantwoordt al een deel van wat een dwangarbeidverzoek zal vragen; de geolocaties van faciliteiten die EUDR vereiste, zijn de geolocaties van faciliteiten die de richtsnoeren noemen; de leveranciersvragenlijsten betreffen dezelfde leveranciers. Het platform leest het EUDR-perceelregister en de leveranciersgegevens als de eerste schakels van de dwangarbeidkaart, markeert elke overgenomen rij met haar bron, en vraagt de leverancier alleen naar wat EUDR niet dekte.