Kary EUFLR

Rozporządzenie nie ustala żadnej grzywny. Ustala konsekwencję: produkt jest zakazany, wycofany i usunięty. Kary dotyczą niewykonania tej decyzji i są ustalane przez każde państwo członkowskie osobno.

Art. 37 wymaga od państw członkowskich ustanowienia przepisów o karach za niewykonanie decyzji i zgłoszenia ich Komisji do 14 grudnia 2026 r. Wytyczne Komisji opisują pięcioetapową metodę ich ustalania — wagę naruszenia, jego czas trwania, okoliczności łagodzące i obciążające, mające zastosowanie progi oraz ostateczny test skuteczności, proporcjonalności i odstraszającego charakteru — i ilustrują zarówno podejście oparte na wartości produktu, jak i na obrocie. Kwoty będą się więc różnić w zależności od kraju, a przy przeglądzie źródeł większość nie została jeszcze zgłoszona. To, co zapisano w rozporządzeniu, to skutek na poziomie produktu. Decyzja na podstawie art. 20 zakazuje wprowadzania do obrotu, udostępniania i wywozu, nakazuje wycofanie, także z ofert internetowych, i nakazuje usunięcie zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, z produktami strategicznymi i częściami wymiennymi jako wyjątkami. Dla marki konsumenckiej liczy się zwykle ten koszt, wraz z towarzyszącą mu publikacją.