Χαρτογράφηση εφοδιαστικής αλυσίδας για την απαγόρευση καταναγκαστικής εργασίας της ΕΕ
Οι κατευθυντήριες γραμμές απαριθμούν τους πολυεπίπεδους χάρτες προμηθευτών με ονόματα, διευθύνσεις και γεωεντοπισμό εγκαταστάσεων μεταξύ όσων μπορεί να ζητήσει μια αρχή, και λένε ότι η αδυναμία παροχής πληροφοριών ιχνηλασιμότητας σταθμίζει αρνητικά. Ένας χάρτης είναι επομένως αποδεικτικό, και τα κενά του είναι ευρήματα.
Ο χάρτης της πλατφόρμας είναι πίνακας μάλλον παρά διάγραμμα, επειδή αυτό που ζητά το αίτημα είναι γραμμές: για κάθε εγκατάσταση, το όνομα, η διεύθυνση, ο γεωεντοπισμός, το επίπεδο, το συστατικό που τροφοδοτεί και η πηγή του ισχυρισμού ότι βρίσκεται εκεί. Έξι από τις εννέα γραμμές στο επεξεργασμένο παράδειγμα φτάνουν από το μητρώο αγροτεμαχίων EUDR και τα δεδομένα προμηθευτών PPWR με τα αποδεικτικά τους συνημμένα· ο χάρτης τις σημειώνει με βάση την προέλευσή τους ώστε μια κληρονομημένη γραμμή να διαβάζεται διαφορετικά από νέο ισχυρισμό. Δύο πράγματα τον καθιστούν χάρτη καταναγκαστικής εργασίας μάλλον παρά γενικό. Κάθε συστατικό φέρει το μερίδιό του στο προϊόν, επειδή το άρθρο 20 επιτρέπει μια απόφαση να περιοριστεί σε αντικαταστάσιμο μέρος και το μερίδιο του ύποπτου μέρους είναι κριτήριο ιεράρχησης. Και κάθε γραμμή φέρει τη δική της κατάσταση, οπότε μια επισήμανση σε νηματουργείο τρίτου επιπέδου εμφανίζεται στο νήμα που τροφοδοτεί και όχι σε ολόκληρο το ένδυμα. Όπου σταματά η γνωστή αλυσίδα, ο χάρτης το δηλώνει — δεν συνάγει επίπεδο από μοτίβο που είδε αλλού.