Kogo dotyczy unijne rozporządzenie o pracy przymusowej?

Zakaz wiąże każdy podmiot gospodarczy, który wprowadza produkt do obrotu na rynku unijnym, udostępnia go tam albo go wywozi. Nie ma zwolnienia dla małych i średnich przedsiębiorstw, wyłączenia sektorowego ani progu wartości czy wolumenu.

Unijni importerzy i właściciele marek są pierwsi w kolejce: produkt jest na rynku pod ich nazwą, a jeśli podejrzewana praca przymusowa ma miejsce w państwie trzecim, wiodącym organem będzie Komisja Europejska. Dystrybutorzy i sprzedawcy detaliczni są objęci przez «udostępnianie», a opublikowana decyzja dotycząca sprzedawanego przez nich produktu wiąże ich od dnia jej zastosowania, bez względu na to, kto go zaimportował. Sprzedawcy internetowi i na odległość kierujący ofertę do konsumentów unijnych są objęci, a nakazy wycofania rozciągają się na internetowe interfejsy. Producent spoza UE nie jest adresatem zakazu, ale jego produkty są objęte zakresem od chwili, gdy ktokolwiek je wprowadza do obrotu — więc jego zakłady, jego dostawcy i jego zapisy to to, z czego składa się dokumentacja dowodowa jego unijnego klienta. Wytyczne obiecują proporcjonalność w egzekwowaniu i dedykowane wsparcie dla MŚP; sam zakaz jest taki sam dla wszystkich.