Należyta staranność wobec dostawców w ramach unijnego zakazu pracy przymusowej

Rozporządzenie nie wymaga należytej staranności. Wytyczne mówią jednak, co organ zrobi z należytą starannością, którą Państwo przeprowadzili — a konkretnie, że klauzule umowne i zapewnienia dostawców nie są same w sobie wystarczające bez dalszych działań i weryfikacji.

To zdanie zmienia, do czego służy kwestionariusz dla dostawcy. Formularz proszący dostawcę o potwierdzenie, że nie stosuje pracy przymusowej, wytwarza zapewnienie, które wytyczne już zdyskontowały. Wniosek proszący o rejestr opłat rekrutacyjnych, listę płac i politykę przechowywania dokumentów wytwarza dowód, który można ocenić. Platforma generuje wniosek z tego, co badanie przesiewowe pozostawiło otwarte, wiąże każde pytanie ze wskaźnikiem ILO, który testuje, wskazuje dowód, który je rozstrzyga, i pomija wszystko, na co odpowiada już plik legalności EUDR lub dane dostawców PPWR — więc dostawca jest pytany raz. To, co wraca, jest oceniane jako zweryfikowane, potwierdzone, zadeklarowane albo niewiarygodne, zgodnie z dalszym ostrzeżeniem wytycznych, że audyty społeczne przeprowadzone tam, gdzie pracownicy nie mogą swobodnie się wypowiadać, są dowodem niewiarygodnym. Ocena podąża za pozycją do dokumentacji dowodowej, gdzie zobaczy ją organ.