ERWAY

Screening OOŚ: kryteria obszarów chronionych, obszarów wodno-błotnych i Natura 2000 sprawdzone dla każdej lokalizacji

Gdy przedsięwzięcie wymienione w załączniku II dyrektywy OOŚ (2011/92/UE, zmienionej dyrektywą 2014/52/UE) przechodzi screening, by rozstrzygnąć, czy potrzebna jest pełna ocena oddziaływania na środowisko — w Polsce na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia — organ stosuje kryteria z załącznika III. Punkt 2 tego załącznika — lokalizacja przedsięwzięć — pyta o wrażliwość środowiskową obszaru, ze szczególną uwagą dla obszarów wodno-błotnych, stref nadbrzeżnych i ujść rzek; stref przybrzeżnych i środowiska morskiego; obszarów górskich i leśnych; rezerwatów przyrody i parków; obszarów sklasyfikowanych lub chronionych na mocy prawa krajowego; obszarów Natura 2000; oraz krajobrazów o znaczeniu historycznym, kulturowym lub archeologicznym. ERWAY Legality Assessment sprawdza poligon przedsięwzięcia względem tej części listy, która dotyczy obszarów chronionych, obszarów wodno-błotnych i form ochrony, zanim wniosek o screening zostanie napisany.

Deweloper dostarcza poligon; produkt zwraca jeden wynik na lokalizację z najsurowszym poziomem i źródłem za nim: nałożenie na obszar chroniony w hektarach z jego kategorią i klasą ochrony; relacja do chronionego obszaru wodno-błotnego według oficjalnej granicy lub koła; relacja do obiektu światowego dziedzictwa, rezerwatu biosfery lub światowego geoparku z pewnością obrysu; status władania tam, gdzie lokalizacja leży na ziemi tubylczej lub ziemi społeczności. Obszary Natura 2000 pojawiają się tam, gdzie rejestry międzynarodowe prowadzą je jako międzynarodową formę ochrony, a strona wstępnego screeningu Natura 2000 mówi, gdzie autorytetem pozostaje oficjalny rejestr. Strony farm wiatrowych i słonecznych oraz lokalizacji fabryki pokazują dwa najczęstsze typy przedsięwzięć.

O co pyta załącznik III

Trzy grupy kryteriów: cechy przedsięwzięcia (rozmiar, kumulacja, wykorzystanie zasobów, odpady, zanieczyszczenia, ryzyko awarii, zdrowie ludzi); lokalizacja przedsięwzięcia (istniejące i zatwierdzone użytkowanie gruntów; zasobność i zdolność regeneracji zasobów naturalnych; zdolność absorpcyjna środowiska naturalnego, z powyższą listą obszarów wrażliwych); oraz rodzaj i cechy potencjalnego oddziaływania. Decyzja screeningowa należy do organu; fakty dotyczące lokalizacji ma ustalić deweloper.

Co ustala screening

Per poligon, na podstawie rejestrów: na jakie formy ochrony lokalizacja się nakłada lub w pobliżu których leży, z nałożeniem w hektarach i relacją wyrażoną słowami — wewnątrz, strefa rdzenna, strefa buforowa, w pobliżu, w otoczeniu — oraz z każdym przybliżonym obrysem tak oznaczonym. Strona sprawdzenia chronionych obszarów wodno-błotnych opisuje szczegółowo wiersz obszaru wodno-błotnego; strona screeningu obszarów chronionych obejmuje logikę nałożeń. Strefy przybrzeżne, obszary górskie i krajobrazy kulturowe jako takie nie są warstwami w produkcie; jest to jasno podane.

Co pozostaje po stronie organu

Decyzja screeningowa, ustalenie zakresu raportu, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i zezwolenie na inwestycję. Rezultatem produktu jest opatrzony datą rekord lokalizacji, na który powołuje się wniosek — nie sam wniosek i nie decyzja. Tam, gdzie autorytetem jest rejestr krajowy lub standardowy formularz danych Natura 2000, strona odsyła do niego.

Najczęściej zadawane pytania